Net als in heel Namibie worden op de boerderij (mm, farm klinkt toch beter) vele talen gesproken. Het personeel spreekt Ovambo en Nama. Het is onmogelijk om al die leuke klikjes te leren als je er niet mee bent groot gebracht, maar gelukkig spreken ze als tweede taal Afrikaans. Ik kan steeds beter communiceren in het Afrikaans. Het is een leuke taal om te leren. Veel woorden zijn het zelfde als in het Nederlands, maar de uitspraak en bijvoorbeeld de vervoegingen van werkwoorden zijn wat anders.
De eigenaren spreken Engels en Afrikaans en een van hun heeft Duits als moedertaal. Met mijn Duitse paardenvriendinnen spreek ik meestal Engels, omdat mijn Duits heel slecht is; dat wordt het volgende taalproject. Dan zijn er natuurlijk nog gasten, vaak Duitsers, maar deze week bijvoorbeeld ook Fransen en Argentijnen.
Tijdens gesprekken wordt continu gewisseld van taal, soms ook midden in een zin. In het begin moest ik goed opletten, maar nu merk ik het vaak niet eens meer.
skip to main |
skip to sidebar
Over mij
- Nicolette van der Meer
- Op reis. Het is altijd mogelijk om een doel te bereiken via een omweg.
4 opmerkingen:
Mooi weer van je te horen? Nog steeds maar één keer van een paard gevallen?
Je kaart zal aanstaande woensdag in de redactievergadering over tafel gaan. Op 6 juni gaan we ook internationaal, maar dat wist je al.
Jij moe nie kak praat nie! ;-)Leuk wat van je te lezen.
Ha Nicolette
Grappig, sinds kort worden op onze website de statistieken weer bijgehouden. Ik zat deze week te kijken en zag dat er iemand uit Windhoek onze site bezocht had. Dat moet jij zijn geweest! En ja hoor, op diezelfde dag plaatste je een nieuw blogje.
Leuk om wat van je te lezen. Lijkt alsof je het daar prima naar je zin hebt! Hier ook nog nieuws: Paulus is nu definitief weg. Wethouder geworden in Slotervaart. We gaan nu op zoek naar een nieuwe directeur.
Groet!
Lonneke
Hi Nicky,
Zoals je al bij Lonneke hebt kunnen lezen zijn we op zoek naar een directeur.
En Mirte is momenteel in Chicago (voor twee weekjes maar, gelukkig), Beatrijs verhuisd binnenkort naar Londen en Sophie gaat bijna naar Kameroen. En ik? Ik ben een weekendje naar Uden geweest, in Braboland. Ook leuk hoor.
Moet ik toch hier in de commentaren lezen dat je van het paard bent gevallen? Da's schrikken, alles goed met het paard? En jij hebt zeker een deukje in je ego, of was het midden in de woestijn waar niemand het zag? Dan kun je wél vet om jezelf lachen en heel hard "Yippie Ya Hee!!" roepen. Ik zie het al voor me.
Wat we ook nog graag willen weten is, of kaarten en brieven en zo die we sturen ook écht aan komen. In dit digitale tijdperk is dat toch een wonder van menselijk vernuft. Ik schrijf hier, jij leest daar, tig duizend kilometer verderop. Wat den mensch niet allemaal vermag...
Ik kom dit weekend niet langs, hoor. Lekke fietsband, salaris nog niet uitbetaald gekregen, fileverwachting tussen Marrakech en Yaoundé e.d.
tuzzie, Wim
Een reactie posten