Stof

Als je de stukjes op mijn weblog leest lijkt het misschien alsof alles hier leuk is, maar ieder paradijs heeft zijn vuilnisbelt. Een paar nadelen: alle struiken hebben hier doornen, ieder stukje grond is bezaaid met stenen, kuifpapagaaien weigeren stil te zitten voor een foto, voor een warme douche moet je eerst een vuurtje stoken, auto’s komen in botsing met kudu’s, personeel maakt de kleine kas wel heel grondig ‘schoon’, paarden mest moet worden opgeruimd, ondergoed gewassen en zadels ingevet.

Ook een minder leuk aspect van Namibië hangt continu in de lucht; namelijk stof! Ik ben blij dat ik mijn lenzen heb thuisgelaten. Alles wat net is schoongemaakt of aangeveegd is binnen de kortste keren weer voorzien van een laag stof. Laat je je paard aan de longe (lange lijn) galopperen, dan kun je na een paar rondjes niets meer zien. Je hoeft dus niet eens van het paard te vallen om in het stof te bijten.

Niet zo gek dus dat iedereen hier begint te jubelen wanneer het regent. Heel even is het dan minder stoffig. Op de boerderij draait alles om water; zonder regen geen gras en water voor de koeien en paarden. Het eerste dat buren hier uitwisselen aan nieuws is het aantal mm water dat op de farm gevallen is. Pas daarna wordt naar familie en andere zaken geïnformeerd. Zo afhankelijk zijn van -en leven met- de natuur geeft een nieuw perspectief, of te wel: STOF tot nadenken.