Winter

Na drie weken extra hard werken op de farm, omdat de eigenaren onverwacht lang in Zuid Afrika waren, ben ik nu drie dagen aan het genieten van alle stadse mogelijkheden in Windhoek.

1) Zo kan ik handschoenen en een muts kopen. Plotseling is de winter hier begonnen en vooral 's ochtends vroeg is het ijskoud op de farm. Hopelijk hebben jullie in Nederland nu lekker voorjaarsweer? Natuurlijk doe ik ook minder noodzakelijke boodschappen zoals leuke armbanden en lekker eten.

2) Ik heb de gelegenheid alle commentaren en mailtjes te lezen met leuk en minder leuk nieuws uit Nederland. Dank voor alle berichtjes en houdt me op de hoogte.

3) Ik kan foto's opladen op het web. De laatste serie is te vinden op: http://www.mijnalbum.nl/Album=DJYZPUOX

4) Tot slot kan ik jullie de laatste paardennieuwtjes melden. Ik heb op een stuk vlakke en zachte aarde een hindernissenparcours aangelegd. Met verschillende paarden heb ik gesprongen. Dat is fantastisch om te doen! Ik heb Max en Moses springles gegeven en ook zij vinden het geweldig.
Op 16 juni gaan Max (op Gulliver), Moses (op Isa) en ik (op Daydream) een endurance-wedstrijd rijden. We moeten dan 30 km zo snel mogelijk afleggen. We zijn hard aan het trainen om de paarden en onszelf in goede conditie te krijgen.

Paarden verkocht

Op de paardenstoeterij draait alles wat je doet –fokken, verzorgen, zadelmak maken, trainen- uiteindelijk om het verkopen van de paarden. Zo komt er geld in het laadje. Afgelopen weken hebben we geode zaken gedaan: we hebben acht paarden verkocht. Arabier Li gaat naar een meneer uit Zuid Afrika, die endurance-racen doet. Penotti gaat toeristentrails rijden in Damaraland. Vijf hele braven zijn naar het uiterste noordoosten van het land (Katima Mulilo) vervoerd, om daar met weeskinderen lol te gaan maken. En tenslotte mijn favouriet Orion is verkocht aan een moedig klein meisje in Walvisbaai, die onlangs haar moeder verloren heeft.
Het is wel jammer dat ze weg zijn/ gaan. In drie maanden raak je gehecht aan de paarden waar je dagelijks mee omgaat. Tegelijk is het fijn dat ze een goed huis hebben gevonden, waar ze elke dag aandacht zullen krijgen
Ik heb nu een paar nieuwe paarden te trainen: drie arbieren en een deserthorse, die allemaal erg nerveus zijn. Wat dat voor mijn eigen gemoedstoestand gaat betekenen, weet ik nog niet.

Stof

Als je de stukjes op mijn weblog leest lijkt het misschien alsof alles hier leuk is, maar ieder paradijs heeft zijn vuilnisbelt. Een paar nadelen: alle struiken hebben hier doornen, ieder stukje grond is bezaaid met stenen, kuifpapagaaien weigeren stil te zitten voor een foto, voor een warme douche moet je eerst een vuurtje stoken, auto’s komen in botsing met kudu’s, personeel maakt de kleine kas wel heel grondig ‘schoon’, paarden mest moet worden opgeruimd, ondergoed gewassen en zadels ingevet.

Ook een minder leuk aspect van Namibië hangt continu in de lucht; namelijk stof! Ik ben blij dat ik mijn lenzen heb thuisgelaten. Alles wat net is schoongemaakt of aangeveegd is binnen de kortste keren weer voorzien van een laag stof. Laat je je paard aan de longe (lange lijn) galopperen, dan kun je na een paar rondjes niets meer zien. Je hoeft dus niet eens van het paard te vallen om in het stof te bijten.

Niet zo gek dus dat iedereen hier begint te jubelen wanneer het regent. Heel even is het dan minder stoffig. Op de boerderij draait alles om water; zonder regen geen gras en water voor de koeien en paarden. Het eerste dat buren hier uitwisselen aan nieuws is het aantal mm water dat op de farm gevallen is. Pas daarna wordt naar familie en andere zaken geïnformeerd. Zo afhankelijk zijn van -en leven met- de natuur geeft een nieuw perspectief, of te wel: STOF tot nadenken.