Nicolette op reis

Feestdagen

2012-01-19T20:57:00.016+01:00

En toen was het alweer 2012: ons eerste half jaar Zuid Afrika is omgevlogen.

Onze feestdagen waren gezellig en ook zakelijk een succes: zowel met Kerst als Oud&Nieuw waren onze kamers volgeboekt. We hadden leuke gasten uit diverse landen: mijn oude IBM collega Martin met vriendin Elly (de allereerste boeking voor onze B&B ooit, zelfs nog voor we verhuist waren), een grote Franse familie, een Braziliaans stel, een jonge Amerikaan en een oudere dame uit Johannesburg. We hadden ook een minder leuke gast, maar laten we het daar maar niet over hebben.

Tussen het ontbijt maken, strijken, schoonmaken, kletsen en muffins bakken door hebben we ook de feestdagen nog een beetje gevierd. We hadden een Kerstboom...
...en Kerstgiraf:

Op Kerstavond aten we bij schoonzus Mandy een niet zo traditioneel kerstmaaltijd, nml kreeft en tonijn. Heerlijk!

Op Eerste Kerstdag (NB een Tweede kennen ze hier niet) kreeg Thomas cadeaus van onder de kerstboom en uit de sok (met dank aan Gran en de Wishart familie). Hij kreeg o.a. een dublo politie motor, een bal en een skateboard.

's Middags namen we lekker vrij en zwommen in ons zwembad, dat nu heerlijk op temperatuur is.

Op oudejaarsdag zijn we naar het strand bij Scarborough gegaan voor een sundowner - een drankje dat je drinkt terwijl de zon onder gaat. Een doedelzakspeler kwam daar wat deuntjes blazen en dat is de aanleiding voor een heleboel mensen om er heen te gaan. Nu houd ik absoluut niet van doedelzakspel maar verder was het erg gezellig.
Terug thuis hebben David en ik een glaasje champagne gedronken en waren we nog net wakker om het begin van dit nieuwe jaar te vieren. Voor alle lezers van mijn blog, een beetje laat maar wel gemeend, de allerbeste wensen voor 2012!

De goede kant op

2011-12-16T21:26:00.008+01:00

In onze nieuwe kamer - daar waar 5 maanden gelden een stinkende eendenvijver overgroeit was met struikgewas- wordt vanavond voor het eerst geslapen. Natuurlijk wil je dan niet zomaar iemand hebben. Deze nacht hebben we de wereldkampioen lange afstand kanoen te gast.

Hij zal slapen dit bed, gemaakt door David:

Voor de gelegenheid is de patio aangeveegd. Nog zonder pergola, want dat paste echt niet meer in de zeer uitgerekte planning, maar met nieuwe stoeltjes, iets te groene deuren en met mooie lichtjes van klei, die mijn ouders mij kado gaven voor mijn verjaardag.
De parkeerplaats is ook af. Vorig weekend kwamen Mandy en Greig helpen het hek eromheen te zagen en timmeren. Erg fijn wat helpende handen!
Het gaat dus de goede kant op. Nog een paar dagen flink doorwerken. Dinsdag moet kamer 2 klaar zijn en donderdag kamer 3. Dan zijn we vier dagen volgeboekt (jippie). De tuin wordt ondertussen ook niet vergeten. Thomas controleert de druiven:

Het beste van twee werelden

2011-12-14T22:03:00.008+01:00

Soms is het best handig om Nederlands en Zuid-Afrikaans te zijn.

Op 4 december kwam Sinterklaas speciaal voor Thomas en wat andere Nederlandse kinderen naar Zuid Afrika. Thomas kreeg een tractor cadeau en genoot van de poppenkast en pepernoten.
En een week later komt Father Christmas bij Thomas op school op bezoek:
Thomas kreeg alweer een mooi cadeau: een 'Bob de Bouwer' boek.

En er was een springkussen. Thomas vond het geweldig.

Hoe gaat het met mij en David? We zijn heel hard aan het klussen. Veel is 'bijna af' en moet helemaal af dit weekend en komende week wanneer gasten komen. We zijn zo druk bezig dat we vergeten foto's te maken. Ik zal dat de komende dagen doen en een nieuw blogje plaatsten. Tot snel.

Druk, druk, druk

2011-11-18T20:01:00.012+01:00

Alweer hebben jullie lang moeten wachten op een nieuw verhaaltje op mijn blog. Het spijt me. En nu we toch bezig zijn: ook sorry voor het feit dat ik buiten dit blog bijna niemand heb gemaild, gebeld, of geskypd. Ik tel net in mijn oude agenda ook een stuk of 10 verjaardagen die ik zomaar voorbij heb laten gaan. Er is nog steeds zoveel te doen, dat de dagen zich volledig vullen met klussen. Ik wordt het zelf ook en beetje zat dat we zo druk zijn en mis mijn vrienden uit Nederland! Maar nog heel even, want onze deadline is in zicht en die is knoerthard, want we verwachten heel wat gasten in december en rond de Kerst zijn we zelfs drie dagen volgeboekt.
Wat hebben wij dan allemaal gedaan afgelopen maand? De kamervloeren gebeitst en de plafonds en muren geverfd:
De twee nieuwe douches gemozaikt en betegeld (wat is dat moeilijk, zeg, heb het mooi aan David overgelaten).
Het gras gemaaid (ja Mirjam en Guus: het groeit!) en twee druiven geplant:
David's oudste zus Sally was een week op bezoek en zij heeft ons fantastsich geholpen met de tuin.

Hebben we dan helemaal niet anders gedaan dan klussen? Jawel, hoor. Hoewel het werk ons erg in beslag neemt en dat meestal ook wel leuk is, moeten we af en toe ook even 'de buitenwereld' zien. Dan gaan we ergens een drankje drinken of wat eten, we waren bij een boekpresentatie en een doop en ... we waren op mijn schoonzus Mandy haar 50ste verjaardagsfeestje. Aangekleed voor de 'Roaring 20s' een avondje heerlijk gekletst en gedanst!
Mijn beide schoonzussen vermaakten zich ook prima. Links Sally en rechts jarige job Mandy.

Speciale gasten

2011-10-17T20:35:00.020+02:00

Dit nieuwe blogje heeft even op zich laten wachten, omdat we de afgelopen weken druk waren met gasten. Op 17 september hadden we onze eerste B&B-gasten. Een aardig stel uit Zuid Afrika kwamen een nachtje slapen omdat ze een feestje hadden in Noordhoek. Op 26 september kwamen Mirjam (mijn jongste zus), Guus en Sarah voor drie weken op visite. En Frans, mijn oude docent Afrikaanse geschiedenis, was afgelopen week te gast. Hij was hier om te werken, maar gelukkig was er ook wat tijd voor andere zaken, zoals een ritje te paard op Longbeach.
Ondanks alle gezellige drukte, is er toch flink geklust. Guus heeft hard meegeholpen: hij hakte oa een boom om:
Mirjam hielp mij deze stoeltjes bekleden:
David maakte een nieuw hek:
Voor de nieuwe patio toch nog maar een keer de bouwers ingeschakeld:
Ik heb de nieuwe B&B-kamer van buiten geverfd (nog een laag te gaan):

De rest van deze blog is vooral voor Thomas en Sarah. Het was heel even wennen aan elkaar (en aan de nieuwe mutsen):
Maar al gauw deden ze van alles samen.
Samen op de skateboard:
Samen naar de paarden kijken:
Samen racen door de tuin:
Samen op de surfplank:
Samen van het strand teruglopen:
Samen in het zwembad spatten:
Samen op de wip:

Tot slot een foto van twee surf dudes. Guus -hip als altijd- heeft nu ook aan de laatste Hollywood rage gedaan: stand-up surfen. Het ging hem erg goed af. Voor David was de dag wat minder geslaagd: op een rare manier kreeg hij de surfplank tegen zijn hoofd waardoor de implantaat voor zijn bot-geleide -gehoorapparaat eruit kwam. Hij heeft in ieder geval en goede dokter gevonden hier in Zuid Afrika, maar de operatie zal wel tijd en geld gaan kosten, die we liever anders hadden besteed. Om niet in mineur te eindigen: het weer wordt wordt steeds lekkerder hier. Vandaag was alweer een korte broeken dag. Jaloers?

Van alles en nog wat

2011-09-15T20:28:00.019+02:00

Wat ditjes en datjes, korte berichten uit Noordhoek.

De Rugby Worldcup 2011 is begonnen en dat kan je in Zuid Afrika niet ontgaan, zelfs niet als je geen tv hebt en hard aan het klussen bent. Op ieder kruispunt kun je vlaggen kopen, in elke winkel draagt het personeel de T-shirts, de bouwers, de buren, de radio: iedereen praat de hele dag over de wedstrijden, de opstelling etc. Wij zullen dus ook maar de wedstrijden van Zuid Afrika volgen. De eerste is vast gewonnen al was het maar net (17-16 tegen Wales).

Thomas krijgt kiezen, tenminste dat is te hopen want alle signalen zijn daar: veel kauwen en kwijlen, koortsig, verkouden, 's nachts wakker en extra vieze luiers. Alleen er komen maar geen tanden door. Zucht. De mens zit mooi in elkaar, maar hadden ze dat nu niet iets beter kunnen maken?
Bovenstaande foto is genomen op Longbeach "ons strand" waar we een mooie wandeling maakte maar toch niet zo'n goeie middag hadden, want onze hond Stockey ging tot twee keer toe vechten met andere honden. Hij is nu gecastreerd en dat samen met training zou moeten helpen.
Verder is Stokey super lief. Thomas en hij zijn grote maatjes en allebei dol op bellenblaas.
Hoe krijg je een septic tank in de grond? Je hebt nodig: een diep gat, een plan, wat mannen, planken en touwen.

De bouwers zijn bijna klaar met de nieuwe B&B-kamer. Nog de deuren er inhangen, het plafond afsmeren en de vloer storten. Daarna mogen wij aan de slag: schilderen, tegelen, aankleden en David gaat de bedden maken. Ook de binnenplaats en de parkeerplaatsen moeten nog gedaan. We lopen iets achter op schema, maar hopen nog steeds voor november klaar te zijn.
Zo zie ik het graag: hard werkende mannen op een warme lente dag.

Nieuwe aanwinsten

2011-08-28T19:56:00.014+02:00

Onze nieuwe aanwinsten van afgelopen week: auto, hond en een beerput (septic tank).

Allereerst natuurlijk de hond. Hij is heel erg lief, 2 jaar oud, mooi gebouwd, luistert niet erg goed, heette Smogy, heet nu Stocky en wij zijn alle drie heel blij met hem. Nu nog 1,33 kind en wij voldoen volkomen aan de zuidafrikaanse mores.

Ik heb mijn eerste auto gekocht (tja, een auto hoort ook bij de cultuur hier?). Wel een beetje gek om direct het zelfde model als je ouders te hebben. Je eerste auto hoort toch een vierdehands, 20 jaar oude, half verroeste eend te zijn, of zo? Maar kennelijk geldt dat niet als je 38 bent. Hoe dan ook, het is een erg fijne auto en nu hoeven we tenminste niet steeds met zijn alle boodschappen te doen of oud papier weg te brengen.
NB Op de foto staat nog een nieuwe aanwinst: een echte Afrika camouflage broek ... van de Hema. Joepie, postpakketjes uit Nederland komen -uiteindelijk- aan.

En dan de spectic tank. Wat kan ik daarover zeggen: het kost veel geld, de halve tuin moet open gegraven, maar als je moet, dan moet het. Ik zal jullie de foto besparen. Hij is van zwart plastic.

Morgen kopen we nog een koelkast en dan moet het weer even klaar zijn met geld uit geven.

Tot slot. De bouw van de nieuwe kamer schiet lekker op. De buitenmuren zijn gemetseld, de ramen en deurposten zitten erin en morgen beginnen de bouwers aan het dak.

Bulldozer

2011-08-14T19:10:00.011+02:00

We zijn nu al enkele weken bezig in ons nieuwe huis. Meestal is het leuk en soms een beetje ploeteren (als boomwortels, oude muurtjes of klimopplanten tegen werken), maar we gaan altijd door - ook als het regent! Thomas vindt regen geen enkel probleem; zeker niet nu hij nieuwe kaplaarzen heeft:
Maar voor jullie teveel medelijden krijgen: de meeste dagen schijnt het zonnetje en we lunchen dan ook bijna altijd buiten. Dat vindt ons Kaapse roodborst-koppeltje ook erg prettig. Hier is het mannetje, of is het toch het vrouwtje? We zijn nog geen echt ervaren volgelaars.
De laatste dagen heeft het werk veel progressie gemaakt door de inzet van anderen. Vrijdag kwam een bulldozer ons parkeerterrein vlak maken en boomwortels uitgraven. Wat een plezier om te zien hoe makkelijk dat gaat! De chauffeur Steven was geweldig.
Vandaag is bouwer Ruben met zijn team begonnen aan het maken van de fundering voor onze nieuwe B&B kamer (NB in de achtergrond waar al die rommel ligt, gaan we een mooie binnenplaats/hofje maken):
Morgen komt de inspecteur van de gemeente kijken naar de gegraven sleuven. Thomas deed vandaag vast een ronde:

Onze spullen gearriveerd

2011-08-08T20:15:00.004+02:00

Onze spullen uit Nederland zijn vanmiddag gearriveerd. Joepie!!! Kleren, contactlenzen, gereedschap, een keukentafel, de computer, serviesgoed, een magnetron en nog veel meer. Wat fijn om na twee-en-een-halve maand al onze vertrouwde spulletjes weer te kunnen gebruiken. Tenminste wanneer we alles hebben uitgepakt natuurlijk. De komende tijd moeten we elke avond maar even pakjesavond houden.
Er was ook een minpuntje vandaag. De man die -volgens eigen zeggen- al 47 jaar verhuiswagens rijdt, lukte het niet zonder schade onze oprijlaan op te komen. Hij reed een van de hekposten omver (met uithangbord, licht, deurbel en deel van onze electrische hek). Nou ja, dan kunnen we oefenen met metselen, zullen we maar denken. Mijn dag kan toch niet meer stuk!

Voor en halverwege

2011-08-06T20:30:00.014+02:00

Eerder beloofde ik voor en na foto's, maar aangezien nog niets helemaal af is nu eerst maar een serie "voor en halverwege foto's".
De keuken voor (met honderden spijkers in de muur, waar bordjes aan hingen):
De keuken nu (met de lelijke baksteen moeten we voorlopig maar even leven, maar de houten strootjes zijn in ieder geval verdwenen):

Dit was een stinkende(!) eendenvijver omgroeit met bomen en struiken waar zeker tien jaar niemand meer naar omgekeken had:

En dit wordt onze nieuwe parkeerplaats voor gasten:
Hier komt het nieuwe toegangshek. Foto voor -alhoewel hier hadden we al behoorlijk opgeruimd, want we vonden dit afdakje met hout onder andere rommel:

En halverwege; het gat in de schutting is vast gemaakt:

Hier komt de nieuwe B&B kamer, dus de heg moet wijken (met dank aan onze tuinman Thurtwee, die eens in de week ons helpt). Heg:
Heg weg:

Tot slot nog een fotootje van Thomas, vooral ook voor opa en oma. Het gaat heel goed met onze kleine man. Hij gaat nu twee ochtenden in de week naar 'Pewee Playschool' om met andere kindjes te spelen en hij is komende week uitgenodigd op een verjaardagsfeestje bij de buren. Verder geniet Thomas nog steeds van het vele buiten spelen. Elke dag vind hij mooie takjes, stenen en andere zaken in de tuin en vanaf deze week kunnen die in zijn eigen kruiwagen:

Pat, Roy en Cape Point

2011-07-28T21:14:00.010+02:00

Vanmiddag mijn schoonouders Pat en Roy uitgezwaaid. Zij waren op visite in Noordhoek voor twee weken. Ze hebben gewandeld en gespeeld met Thomas, Pat heeft een deel van de keuken geschilderd en Roy kocht voor ons een kruiwagen. En Pat heeft kilometers aan klimop verwijderd, terwijl Roy de afvalzak vasthield en commentaar gaf. Een enkele keer hadden we ' s avonds nog genoeg energie voor een potje kaarten. We speelde Rummy en Pat won altijd door een grote klapper in het laatste potje.

Het was dus een soort werkvakantie voor mijn schoonouders, maar we hebben ook wel een paar leuke uitstapjes gemaakt. Afgelopen zondag zijn we naar Cape Point gereden, het puntje van het Kaapse schiereiland. In een natuurgebied met de bijzondere ' fijnbos planten' zijn mooie uitzicht punten. Ik was al vaker geweest, maar het blijft een bijzondere plek, zeker als het waait zoals afgelopen zondag, aan de Kaap der Stormen, of de Kaap der Goede Hoop.

Eigen huis en tuin

2011-07-24T15:43:00.006+02:00

Ons leven heeft een overzichtelijk ritme: vroeg opstaan, de hele dag klussen, vroeg naar bed en wat eten tussendoor. Hier zijn we bezig aan de keuken:

Ook in de tuin is hard gewerkt. Hier een klein deel van de takken, bomen en bladeren die we uit de tuin (met name rond de blokhut) hebben verwijderd:
Onze nieuwe kruiwagen komt daarbij goed van pas:
Thomas heeft niet altijd zin om te klussen (heel gek), daarom hebben we een zandbak gekocht voor hem:

Kortom: alles gaat prima hier. We hopen deze komende week de keuken en de blokhut klaar te hebben (voor en na foto's volgen). Daarna beginnen we aan de nieuwe parkeerplekken en het bouwen van de nieuwe kamer. Volgens mijn planning moet dat eind oktober helemaal klaar zijn. Precies op tijd voor het zomer seizoen hier.

David zijn ouders zijn op visite. Dat is erg gezellig en handig bovendien, want ook zij worden ingeschakeld bij het klussen en ze maken wandelingetjes met Thomas.
Verder: is de wind weer opgestoken (de beruchte Zuidwester giert om het huis) en we wachten nog steeds op de spullen uit Nederland. Wybren volgt inmiddels elke boot die naar Kaapstad vaart, want waar onze container nu is, is niemand meer helemaal duidelijk.
Groetjes!!

Plaatjes

2011-07-10T21:15:00.011+02:00

Hierbij wat foto's van ons nieuwe huis, dan krijg je een beetje een idee hoe we wonen.
Allereerst de keuken
De woonkamer/ studeerkamer
De slaapkamer (groot he)
Thomas in de tuin; hij speelt bijna de hele dag buiten, liefst met zijn gele voetbal.
De tuin staat vol met bomen, waarvan er een aantal moeten verdwijnen, maar deze citroenboom blijft!
We zijn nu ruim een week in ons nieuwe huis en onze dagen zijn vooral gevuld met klussen, maar dit weekend hebben we ook even wat anders gedaan. Zaterdag- en zondagochtend waren we bij de paarden spring wedstrijd, die twee straten bij ons vandaan gehouden wordt.
En vandaag hebben Mandy (Davids zus), Shaun (Davids neef) en Kim (zijn vriendin) bij ons geluncht. BBQ uiteraard ("braai"). En daarna zijn we op het strand hier vlakbij-Long Beach- geweest.
Het was vandaag ook heerlijk weer, Wat helaas niet voor alle dagen geldt; het kan behoorlijk koud zijn! Maar verder zal ik niet klagen. We werken hard, maar vinden het erg leuk. Volgende keer wat meer over wat we al gedaan hebben.

Bijna...

2011-06-27T11:00:00.000+02:00

Nog een berichtje uit Nederland op de valreep. Dat zal mooi de 15 minuten volmaken voor we vertrekken naar Schiphol. We zijn klaar voor de reis: alles is ingepakt (met enige moeite paste alles in de tassen), tickets uitgeprint en de broodjes gesmeerd.
Zijn we ook klaar voor het grote avontuur? Ik denk het wel. Het is een echte achtbaan van emoties momenteel. Afscheid nemen van dierbaren is natuurlijk niet leuk, veel is onzeker en spannend, maar de emotie die overheerst is toch wel dat ik zin heb om te gaan. Na maanden van plannen eindelijk echt aan de slag.
De laatste stand van zaken op het praktische vlak: David is met trailer en gereedschap in Kaapstad aangekomen; we krijgen vrijdag 1 juli de sleutel van ons nieuwe huis; onze container met spullen komt pas eind juli aan (balen!); of we electra hebben is nog onduidelijk, maar we krijgen in ieder geval wel een afvalemmer van de gemeente; ook de telefoon aansluiting is nog onduidlijk, maar die mogen wel alvast betalen.
Ok, tot zover, de auto staat klaar.
Veel liefs, ik ga jullie missen!

Een goed begin van het jaar

2011-01-10T16:35:00.011+01:00

De tijd is omgevlogen. Alle familie is al weer uitgezwaaid, oud-en-nieuw is gevierd en ook in 2011 zijn al vele tripjes naar het strand van Kommetjie gemaakt. Hieronder nog met grandpa and grandma:

Afgelopen week zijn David, Thomas en ik een paar dagen erop uit geweest. Donderdag zijn we naar Swellendam gereden, waar we oa een huis uit 1747 bezochten, gebouwd door de VOC.

's Avonds sliepen we een een super deluze accomodatie op de -ook eeuwen oude- boerderij 'Jan Harmsgat'. We kregen heerlijk te eten en er was een mooi zwembad.

Vrijdag via allerlei kleine weggetjes naar Cape Agulhas- het meest zuidelijke puntjhe van Afrika gereden. Je moet er toch eens geweest zijn.. of niet? Erg speciaal is het niet, maar -na even in de rij staan- heb je wel 'de foto' voor in de plakboek (of weblog).

's Avonds sliepen we bij een aardige mevrouw in Gansbaai en zaterdagochtend vroeg ontmoeten we de familie Brown opnieuw op het strand van Hermanus. We hadden een heerlijke dag in hun huis in Standfort. Visbraai, zwembad en terwijl Lucy rondwandelde met Thomas heb ik heerlijk gelezen en David gewaterskied.

Na Sandy beroemde Sunday-pancake-breakfast vertrokken we naar Kommetjie.

Nog drie dagen om een echte surf-dude te worden. Awe!

Hermanus, Kerst en waterpret

2010-12-27T09:51:00.015+01:00

Vorig weekend zijn we naar Hermanus geweest om vier dagen door te brengen met de familie Brown. Sandy, Jeremy en de rest van de familie vond het leuk om Thomas te leren kennen:

Behalve dat David een middag heeft gewaterskied, verliepen de dagen het zelfde als in Kaapstad: wat op het strand zitten, boekje lezen, pootje baden in zee, drankje drinken, braaien. Je zou denken dat het op een gegeven ogenblik gaat vervelen, maar dat is tot nog toe helemaal niet het geval. We genieten!

Ondertussen lees ik Facebook alle verhalen over sneeuw in Nederland. Terwijl zijn nichtje Sarah waarschijnlijk een ervaren sleetje-rijdster wordt, ontwikkelt Thomas zich tot een echt waterratje. Moest hij het eerst nog met een klein teiltje doen:

...nu heeft hij zijn eigen zwembad:

Het zwembad kreeg hij oma Pat. Inmiddels is de hele familie van David gearriveerd in Kaapstad. Meer mensen om mee te wandelen op het strand.

Meer familiekiekjes volgen later, nu nog even onze kerstbelevenissen. Op Kerstavond hadden we een traditioneel Kerstdinner met kalkoen en ham:

En op eerste kerstdag kregen we cadeautjes van de kerstman. Thomas werd enorm verwend. Hieronder een paar van zijn vele cadeautjes.

Kaapstad

2010-12-17T08:13:00.003+01:00

Zon, strand, lekker eten, lezen en luieren. We zijn in Zuid Afrika, aan de westkust van het Kaapse schiereiland, waar we de komende weken logeren bij David's zus Mandy:

Zij woont in Kommetjie, vlak bij een heel mooi strand. Vanuit onze slaapkamer kunnen we de zee zien en horen we de golven.

Wanneer de beruchte 'Noordooster' niet te hard waait, gaan we naar het strand. Hier is Thomas eerste stand up op een surfboard:
Hij heeft er vast talent voor. Net als zijn vader? Hieronder David aan het peddelen:

Maar een verblijf in Zuid Afrika is natuurlijk pas echt wanneer je een Braai (BBQ) hebt gehad. Dus dat hebben we gisterenavond gedaan met buren en vrienden van Mandy. Het was erg gezellig en Thomas genoot van alle aandacht. David was de chefkok voor de avond.

Tot slot, we zijn al klaar voor de kerst, want de kerstboom staat:

Time flies..

2009-10-28T11:27:00.007+01:00

Deze vakantie heeft maar een groot nadeel; de tijd gaat veel te snel! Het einde is alweer in zicht. We zijn terug in Windhoek en donderdag zal ik het vliegtuig terug naar Europa nemen.

Nog een paar van onze belevenissen:
In Walvisbaai hebben we in kayaks met de zeeleeuwen gespeeld.

Bij Spitzkoppe hadden we de mooiste kampeerplek mogelijk.

In de Erongo mountains zagen we de witte olifant (rotstekening) en hadden we een hele lodge voor ons zelf.

In het groene stadje Omaruru genoten we van Duits gebak en hadden 4 herdershonden als maatjes op de camping. Bij de Omaruru Game lodge zagen we twee cheetah’s en een nijlpaard van heel dichtbij. Beetje zielig dat ze achter een hek zaten (gelukkig met veel ruimte), maar wel indrukwekkend.

Tot slot nog een beesteplaatje van onderweg. Wil je (veel) meer foto's zien, dan moet je binnekort maar eens bij ons langskomen.

Namibie noord-west

2009-10-21T11:15:00.006+02:00

We zijn al weer een ruime week en vele belevenissen verder. De eerste dagen stonden in het teken van dieren. In Etosha National Park zagen we er vele: leeuwen, (vechtende) neushoorns, giraffen, olifanten, hyena’s en veel meer.

Op de onderstaande foto zie je midden in het plaatje een leeuwin. Ze had in het rietbosje aan de rechterkant zitten wachten en probeert hier een springbok te pakken. Hetgeen zou mislukken en dat voor de derde keer!

De rest van de week zagen we minder beestjes (we hoopte nog op een ontmoeting met de woestijnolifant, maar dat mocht niet zo zijn). Maar wel heel veel mooie landschappen: bij Vingerklip (waar we bovenop een steille berg sliepen), Twijfelfonteijn, Damaraland, Palmwag en de Brandberg.

En we zagen oude rots gravures en schilderingen, zoals deze bij de Brandberg.

Het kamperen met onze landrover bevalt prima. Alles -inclusief wijzelf- worden steeds stoffiger, droger en viezer, maar verder geen problemen (1 lekke band tot dusver). ‘s Avonds koken we lekker en gaan we vroeg naar bed. Hieronder pruttelt de ‘potjie kos’.

We zijn inmiddels aangekomen bij de zee, gisteren bij Henties Bay en nu net gearriveert in Swakopmund. Het is hier heerlijk koel.

Hoogtepunten

2009-10-13T09:05:00.008+02:00

Eindelijk tijd en een plek om een stukje te schrijven (als het internet het even vol wil houden tenminste). We hebben al veel meegemaakt en meer dan 300 foto’s geschoten. Moeilijk om het in een blogje te vatten, maar ik zal wat hoogtepunten eruit halen.

Allereerst is het sowieso geweldig om weer in Namibie te zijn. Mooi weer, fantastische landschappen en -ook niet onbelangrijk- erg fijn om David weer te zien na meer dan 2 maanden. De trip ‘down memory lane’ was helemaal compleet toen we het eerste weekend Farm Weissenfells bezochten (mijn thuis in Namibie in 2007, zie oudere berichten). We hadden een gezellige avond met Winston en Rosi en maakte een wandeling over de farm.
Volgende hoogtepunt was het uitdelen van de schoolboeken op de middelbare school van Tsumkwe. Meer hierover op de JDFund website wanneer we terug zijn.
Ons verblijf in het dorp //Auru was een groot hoogtepunt (behalve de extreme hitte dan). David komt hier al jaren en ook ik werd heel hartelijk ontvangen. We verbleven vier dagen daar. David filmde olifanten en maakte nieuwe portret foto’s en ik leerde kralen maken van struisvogeleieren.

Hoogtepunt der hoogtepunten was de avond waarop een groot vuur gemaakt werd. De vrouwen gingen zingen en klappen en de mannen gingen dansen. Het was heel speciaal.

Schoolboeken 2

2009-09-06T14:19:00.010+02:00

Dankzij bijdragen van collega´s, vrienden en familie hebben we nu een bedrag van ongeveer € 2250,- opgehaald voor de schoolboeken. Uit Zuid Afrika zal nog wat geld hierbij komen. Iedereen die een donatie heeft gegeven: heel erg bedankt! Iedereen die dat alsnog wil doen: zie het blog-bericht hieronder.

David is nu in Windhoek, de hoofdstad van Namibie, oa om de boeken te bestellen. In overleg met de hoofdmeester is een lijst met boeken samengesteld en op zijn verzoek zullen ook schriften en pennen worden aangeschaft. De uitgeverij van schoolboeken (Gamsberg Macmillan Publisher) zal ons een korting van 10% geven. Op 27 september vlieg ik naar Namibie en dan gaan David en ik samen de spullen afleveren in Tsumkwe. Ik heb daar erg veel zin in!

Nog meer goed nieuws: de website van het Ju/´hoansi Development Fund is ´in de lucht´. Kijk op: www.jdfund.org. Na onze reis zal de site nog verder worden uitgebreid.

Schoolboeken voor de Ju/'hoansi

2009-05-12T17:58:00.013+02:00

Vandaag zijn David en ik een kleine actie begonnen voor schoolkinderen in Namibie.

Zoals jullie weten is David betrokken bij de Ju/’hoansi San (of ‘bushmen’) in Namibie. Hij heeft in de Kalahari niet alleen foto’s, maar ook vrienden gemaakt. Op hun eigen verzoek is het Ju/'hoansi Development Fund opgericht, welke zich in eerste instantie richt op het ontwikkelen van onderwijs in de regio.

De lagere en middelbare school in Twumkwe heeft een groot gebrek aan veel zaken: veilige gebouwen, werkende toiletten, leraren uit de eigen regio, en meer. David en het fonds werken aan oplossingen voor al deze problemen. Voor het komend schooljaar willen we in ieder geval een probleem verhelpen: zorgen dat er genoeg schoolboeken zijn om alle 700 leerlingen (waarvan de meerderheid San is) mogelijk te maken de lesstof te leren.

Help ons alsjeblieft mee. Voor 5 Euro kunnen we al een schoolboek aanschaffen voor een leerling. Wil je een bijdrage leveren, maak dan geld over naar onderstaande bank nummer. Graag onder vermelding van je naam en “school books”.

Ju/hoansi Development Fund
Bank: HSBC (United Kingdom)
Account number: 41474332
Sort code: 40-45-22
BIC: MIDLGB2115E
IBAN: GB88MIDL40452241474332
(Het Ju/hoansi Development Fund is een UK geregistreert fonds.)

In augustus gaat David naar Namibie. Hij zal daar schoolboeken ophalen en naar de school in Tsumkwe brengen. Al het ingezamelde geld uit deze actie wordt aan boeken besteed. Mocht er zoveel geld binnen komen dat alle kinderen van schoolboeken kunnen worden voorzien, dan zal het fonds ook studieboeken voor de bibliotheek en spullen nodig voor de natuur- en scheikundeles aanschaffen. De school zal de boeken beheren, zodat ze nog jaren kunnen worden gebruikt.

In september/oktober zal ik me bij David in Tsumkwe voegen en dan maken we een verslag van de reis met een verantwoording van wat is gekocht. Als je meer wilt weten, plaats een reactie en ik mail je terug.

De laatste (vakantie) dagen

2008-12-30T21:14:00.019+01:00

We zijn weer thuis. Het is koud hier!

De laatste dagen van de vakantie -inclusief Kerst- brachten we door bij de familie Brown in Stanford. Het was erg gezellig.Van links naar rechts: gastvrouw Sandy, Emma (17 jaar), Mandy (zus van David), Lucy (12 jaar), Tom (14 jaar), David, Sally (moeder van Jeremy) en Jeremy.

We hadden heerlijke ontspannen dagen. Het heeft zo zijn voordelen: Kerstmis in de zon. Voor en na de kerstlunch lekker in het zwembad.

Heel gaaf was het waterskieen. Met enige moeite kon ik omhoog komen en even blijven staan. Te kort voor een foto, dus hier David in actie.
Helaas zit de vakantie er weer op. Ik hang binnen een paar dagen een link met wat meer foto's aan mijn blog en daarna zal het weer even stil worden. Er moet nu eerst weer geld verdiend worden voor een nieuwe reis.

Ik hoop dat iedereen een leuke jaarwisseling heeft en een fantastisch 2009. Vele mooie reizen gewenst!

Vrolijk Kerstfeest!

2008-12-25T08:56:00.003+01:00

Vanuit zonnig Stanford hele fijne kerstdagen gewenst!

Onderweg

2008-12-19T22:02:00.006+01:00

Afgelopen week zijn we teruggereden van Durban naar Kaapstad. Voor papa volgen alle slaapplaatsen (om te ' google-earthen'): Coffeebay, Port Alfred, Addo, Tsisikamma, Knysna en Riverdale.

Mooi Rivier, Umfolozi en Kerstdiner

2008-12-15T09:02:00.011+01:00

Het is al weer een ruime week geleden dat ik schreef en in de tussentijd hebben we van alles meegemaakt. Allereerst een heel ontspannen weekend bij de Mooi Rivier.

Een oude schoolvriend van David, Nick, heeft daar een weekend/vakantiehuisje. Met hem en zijn gezin hebben we gewandeld, gelezen en lekker gegeten. En David en Nick hebben meerdere pogingen gedaan om forel te vangen.
Hoogtepunt was de rivier af dobberen in een autoband.

En toen was het tijd om eens familie van mij te ontmoeten! Mirjam en Guus waren toevallig in de buurt, dus zijn we gezamelijk naar het wildpark Umfolozi gegaan. Daar zijn allerlei kleine en grote beesten, maar vooral heel veel neushoorns.
Elke ochtend vroeg op om te voet of per auto beesjes te spotten.

En 's avonds bij het kampvuur ook oppassen voor bushpigs en anderen brutale beesten.

Tot slot nog wat foto's van het Kerstdiner bij Davids zus Sally.
Eindelijk eens kalkoen gegeten voor Kerst.

Drakensberg

2008-12-04T15:04:00.010+01:00

Toch even een beetje spannend: het ontmoeten van je 'schoonouders', maar gelukkig klikt het erg goed. Met zijn vieren verblijven we nu vijf dagen in de Drakensberg. Ons huisje (zie hieronder) staat aan de voet van de Champagneberg (5500 feet). Davids vader, Roy, is hier in de buurt opgegroeid en heeft vroeger veel geklommen in de bergen.

Davids moeder, Pat, is een sportieve vrouw die oa vaak bowls speelt, dus dat moesten wij ook een keer proberen:

Andere activiteiten hier zijn wandelen;

douchen onder de waterval;

vogelshow bezoeken;

paarden kijken, voeren en rijden;

en nog meer wandelen;

Kortom: wij vermaken ons hier allerbest!
Fijne Sinterklaas allemaal.

Mijn verjaardag

2008-12-02T14:20:00.009+01:00

Het is een beetje raar je verjaardag vieren in Zuid Afrika, maar het was een fantastische dag. We verbleven in het mooie plaatje Nieu Bethesda, in dit huis:
En dat huis was helemaal voor ons tweeen!

Het eerste verjaardagsuitstapje was naar het 'Owl House'. Een ietswat manisch dame heeft jarenlang met plaatselijke werkers haar huis en tuin vol gezet met cementen beelden en glaswerk. Erg indrukwekkend.

Vervolgens reden we naar Graaf Reinet om te lunchen en een museum te bezoeken. Op de terugweg kwamen we langs deze mooie vallei:

Om de dag helemaal af te maken gingen we 's avonds uit eten bij 'Antie Evelyne se eetplek'. We kregen te eten voor zeker vijf personen:

En dit was tante Evelyne:

Zoals gezegd: het was een fantastische verjaardag. Iedereen bedankt voor de kaarten, emails en berichtjes!

Warm welkom

2008-11-25T22:24:00.006+01:00

Na een ietswat vermoeiende reis zijn we goed aangekomen in heerlijk zonnig Zuid Afrika. Gelijk doorgereden naar Stanford, waar Davids auto in de tuin van de familie Brown bewaard werd. Jeremy, Sandy en hun drie kinderen gaven ons een heel warm welkom. Jeremy en David zijn al heel lang vrienden (zie foto). We hadden een heerlijke avond en gezellige ochtend bij hun. Eind van de vakantie zullen we de familie Brown nogmaals bezoeken en dan iets langer.

Gisteren naar Kommetjie gekomen, waar de zus van David -Mandy- woont. 's Avonds gaan eten met vrienden van David en Mandy in een huis vol kinderen en honden. Vandaag alle kampeerspullen in orde gemaakt, nieuwe banden onder de auto laten zetten en boodschappen gedaan: we zijn klaar voor onze trip naar Durban.
Tussendoor even bij het strand gekeken naar Mandy. Haar grote passie is kite surfing. Niet gek om dan bij vele stranden in de buurt te wonen.

Nieuwe reizen?

2008-11-19T15:00:00.004+01:00

Met dit berichtje sluit ik het gedeelte `Nicolette in Namibie´ helemaal af. Ik ben tenslotte ook al weer een jaar terug, dus dat werd wel eens tijd.

Zaterdag vertrek ik met David naar Zuid Afrika, vooral om daar familie en vrienden van hem te ontmoeten. Ik heb er erg veel zin in. Ik zal proberen af en toe wat berichtjes te plaatsen op mijn blog.

Deze plaatjes zijn dus ook niet meer nodig.

THUIS

2007-10-16T15:27:00.000+02:00

Bijzonder tot het eind

2007-10-15T14:05:00.000+02:00

Sinds gisterenavond ben ik weer terug in Nederland. Wat ik daar van vind, weet ik eigenlijk nog niet. Dus dat horen jullie later. De laatste twee weken van de vakantie met papa en mama waren ook nog fantastisch. De bijzondere indrukken bleven maar komen. Het was soms bijna TE veel.

Je denkt dat je wel genoeg mooie beesten heb gezien: paarden, vogels, olifanten, leeuwen, pinguïns, noem maar op. Zien we bij de kust van Hermanus walvissen zwemmen. Ze zaten soms maar een paar meter uit de kust.

Je denkt dat je wel alle bijzondere overnachtingsmogelijkheden heb gehad; met als hoogtepunten de grotwoning bij Fish River Canyon, de bungalow met uitzicht op de waterplaats in Etosha, een mooi oud landhuis bij Oudsthoorn met vloerverwarming en een fles port op de kamer. Komen we in Upington in een B&B terecht waar twee oude besjes de scepter zwaaien. Wat was hun inrichting afschuwelijk tuttig en hun enthousiaste bediening geweldig schattig.

Je denkt dat je na drie weken rondrijden door alle mogelijke landschappen wel klaar bent met bergen. Toen reden we de Swartberg pas over. Een smalle onverharde weg die door stapels rotsen slingert, met op het hoogste punt van de pas bomen, bloemen en sneeuw. Het was heel erg mooi.

Zo ging het door tot het eind; steeds weer leuke mensen, steeds weer nieuwe planten, steeds weer smakelijk eten, steeds weer lekkere rode wijn, nog steeds genieten van elkaars gezelschap. Het was een geweldige vakantie.

Foto's van de laatste vakantiedagen vind je hier: foto's Namibie 10. Voor de liefhebbers; ik heb nog veel (!) meer foto's. De komende weken laat ik ze graag een keer zien.

Bruisend Kaapstad

2007-10-04T15:44:00.001+02:00

We zijn in Kaapstad. Papa en mama staan op dit ogenblik boven op de Tafelberg van het uitzicht te genieten. Het is heerlijk om weer eens in een echte grote stad te zijn na 8 maanden. Veel verschillende (en rare) mensen, hippe koffietentjes, auto's en rotzooi, interessante gebouwen en musea, muziek, leuke winkels, restaurants uit alle windstreken, enz.

Na Sossusvlei en Swakopmund zijn we doorgereden naar Etosha en daarna naar het zuiden afgezakt, helemaal tot het puntje van de Kaap gisteren. Foto's van onze vakantie tot dusver, vind je via deze link: Namibie 9.

Op vakantie

2007-09-20T15:22:00.000+02:00

De afgelopen maanden had ik al vaak een vakantie-gevoel, maar nu is het helemaal heerlijk: goed gezelschap, drankjes aan het zwembad, lekker dineren, mooie autotochten en wandelingen met fantastische uitzichten.

Papa en mama waren eerst bij Weissenfels op bezoek, daarna zijn we naar de duinen bij Sossusvlei gegaan en vandaag maakten zij een bootocht in Walvisbay. Nu zijn we in het gezellige Swakopmund en morgen rijden verder naar het noorden. Onderweg beleven we van alles, vooral met onze auto (een Toyota Condor): we zaten al vast in het zand, de accu was leeg en de ruitenwissers waren stuk. We komen terug naar Nederland als volleerde automonteurs.

De laatste paardenplaatjes

2007-09-14T12:14:00.000+02:00

Mijn carriere als paardentrainer zitten erop. De afgelopen dagen heb ik afscheid genomen van alle paarden en sommige nog snel iets proberen te leren, zoals mijn Indianen paard Pickadilli, die nu prima alleen buiten kan rijden.

Ik zal het werk en de paarden zeker gaan missen! De laatste paardenplaatjes kun je vinden onder de link Namibie 8 . Sommige van jullie zijn wellicht blij dat dit de laatsten zijn? Wees gerust: het zijn er dit keer slechts 10 en er staan ook mensen op.

Ik ben nu in Windhoek en zal morgen mijn ouders hier ontmoeten. We gaan eerst twee dagen naar Weissenfels en dan de rest van het land verkennen. Ik heb er erg veel zin in en ik zal jullie op de hoogte houden van onze avonturen.

Successen

2007-08-29T15:52:00.000+02:00

Vanmorgen (vroeg!) 30 km gereden door de zoutpannen van Walvisbay. Zana Taree deed het geweldig: we waren binnen anderhalf uur terug en dat zal ons de vijfde plaats gaan opleveren na de andere vier rijders van Weissenfels. Het is een grootschalig evenement en het is super om dit mee te maken.

De paardenshow voor 100 jaar Weissenfels afgelopen zondag was ook een groot succes. Alle buren en vrienden van Winston en Rosi waren enthousiast. Foto's van deze hoogtepunten zijn te vinden onder de link Namibie 7. Een video van de show hoop ik later te kunnen plaatsen.

Collega’s en plannen

2007-08-22T10:09:00.001+02:00

Momenteel zijn we maar liefst met 7 paardenmeisjes hier. Dat is erg druk en af en toe moet ik echt even de rust van mijn kamertje of een plekje in het veld zoeken, maar meestal is het reuze gezellig. De meeste dames komen uit Duitsland, wat dus een goede gelegenheid geeft om mijn Duits te oefenen, maar Engels is zoveel makkelijker…

Met ‘de meiden’ en Willem en Moses zijn we druk bezig drie evenementen voor te bereiden (of berijden). Op 25 augustus bestaat Weissenfels 100 jaar en houden we en paardenshow voor alle buren. Op 29 augustus hoop ik een endurance race te rijden in Walvisbaai (30 km op Zana Taree). En op 8 september tot slot een dressuurwedstrijd op hengst Arop Marcus. Veel leuke zaken om naar uit te kijken voor mijn vertrek van hier. De tijd zal omvliegen.

Nog meer bezoek uit Nederland

2007-08-13T08:46:00.000+02:00

Mijn terugvlucht is geboekt. Op 13 oktober vlieg ik naar Munchen met mijn ouders samen. Zij komen me ophalen op Weissenfels en dan reizen we samen nog een maand door Namibië en Zuid Afrika. Dat zal mijn afscheid hier een stuk gemakkelijker maken.

Nadat ik mijn vliegticket had gekocht in Windhoek, liep ik een terrasje op om wat te drinken. Opeens riep een zware stem mijn naam. Ik wilde net “Ja God” antwoorden, toen ik Bart en Tisja zag zitten. Wat een verrassing. Later die week kwamen zij mij opzoeken op Weissenfels. Ze hebben alle mogelijkheden van de farm benut: achter op de bakkie rondgereden, bubbelbad genomen, labyrint gelopen, rotsen geklommen en natuurlijk paard gereden. Alweer natuurtalenten of zou het toch aan de paarden hier liggen, dat iedereen zo goed rijd?

Stukje Claire

2007-08-06T11:26:00.000+02:00

Ha allemaal! Eindelijk dan het stukje van mij..! Het is namelijk zo moeilijk om het kort te houden, want er was eigenlijk zoooo veel te vertellen, zelfs na een week! De ruim 16 uur durende heenreis was al een belevenis, zeker toen bleek bij aankomst in Windhoek dat de helft van de koffers van de inzittenden van mijn vlucht kwijt was, die van mij incluis (welke vrij snel weer boven water is gekomen). Volledig doorgegaard van deze reis, heb ik de eerste dag doorgebracht in Windhoek met voor mij twee compleet vreemde mensen: Winston en Johanna. Maar toen het donker werd, gingen we op pad en tegen een uur of zeven kwamen we eindelijk op de farm, waar Nicolette al stond te wachten. Het was heel erg leuk om Nicolette weer te zien, gek was het vooral dat het helemaal niet gek was om elkaar weer te zien, heel gewoon eigenlijk!
Tien dagen heb ik in Nicolette's wereld mogen leven, dat was heel bijzonder: slapen in haar kamertje, vroeg opstaan, ontbijten met muesli of brood, troep bij de 'stallen' opruimen, paarden rijden, knuffelen, spelen, poetsen, voeren en nog zo wat, na het werken eerst even douchen, daarna biertjes drinken en gezellig met z'n allen heeeeeeerlijk en zeer gevarieerd eten (elke dag weer) en daarna op tijd weer naar bed.
Wat was er nou zo leuk? Alles eigenlijk! Hoewel ik het duwen van de volle kruiwagens door het mulle zand niet direct mis… De paarden waren geweldig! Lieve, eerlijke paarden, heel anders dan die uitgekookte manegepaarden bij ons! Een ervaring om met je paard te rijden en om je heen allerlei bokken en kudu's te zien dansen! Ook de mensen waren bijzonder vriendelijk (en ook een beetje apart…): natuurlijk Rosie en Winston, Manfred en Willem, Johanna, de gekke Franse cameraploeg, de helikopterpiloot, de taxichauffeurs, de 'paardenfluisteraar', de buren, de gasten die er logeerden.
Ook lief en gezellig waren de honden, net zo weinig boeiend als bij ons zijn de televisieprogramma's, heerlijk was het warme water voor de douche dat we kregen via houtgestookte ovens, ongewoon was het dat er alleen tussen 6 en 10 elektriciteit was, knap vond ik het dat Nicolette het lieve gewonde paardje een injectie heeft gegeven, leuk om te zien vond ik het hoe ze om ging met alles en iedereen die daar rondliep, heel gezellig was het om even met z'n tweetjes naar het relatief saaie Windhoek te gaan en biertjes te drinken en te slapen in een dormroom, heel raar was het om daar collega's tegen te komen, niet leuk was het om in m'n eentje weer weg te gaan zonder Nicolette, jammer was het vooral dat ik in Duitsland ruzie kreeg met 2 politie agenten waardoor ik bijna de tweede aansluiting naar huis miste!
Blèèèèèè! Nicolette: ik vond het heeeel erg leuk (dat mocht bij het afscheid nemen wel duidelijk zijn….) en toch wel weer heel speciaal dat we dit weer een beetje samen mee hebben mogen maken!!
Heel veel liefs van Claire

1 Oktober

2007-07-17T14:31:00.000+02:00

Even een kort berichtje met visum-nieuws, terwijl we nog wachten op het stukje van Claire. Ik heb een werkvergunning gekregen tot 1 oktober. Die zou ik tzt weer kunnen proberen te verlengen, maar ik heb geen zin om weer in onzekerheid te zitten, dus heb besloten niet langer te blijven in Namibië. Nu kan ik een nieuw plan gaan verzinnen. Zodra ik weet wat, laat ik het weten.

Nieuwe collega's

2007-06-25T14:17:00.000+02:00

Sinds twee weken is het paardenteam van Weissenfells versterkt met Willem en Manfred. Het zijn twee jonge Damara mannen, die zeer enthousiast zijn. Ze trainen de jonge paarden en ik geef ze dresuurles.
Sinds vorige week werkt ook Johanna ('de tweede Johanna') uit Duitsland met de paarden. Ook zij is jong en ze mist de clubs in Berlijn, maar is al wel verliefd op alle paarden waarmee ze werkt. Johanna wil minstens twee maanden blijven.
Onze tijdelijke kracht Claire heb ik net uitgezwaaid. Ze was hier voor tien dagen en ze zal binnekort een stukje hieriover op mijn weblog plaatsen. Het was ontzettend gezellig dat ze er was.

In juli zal nog een vrouw uit Duitsland komen voor een maand. Het herstel van mijn knie heeft lang geduurd; pas afgelopen vrijdag heb ik voor het eerst weer een stukje kunnen rijden. Van mijn visum heb ik nog steeds niets gehoord. Ik heb weer wat nieuwe foto's geplaats, zie onder de links het album Namibie 5.

Au

2007-06-08T08:42:00.000+02:00

Vorige week was niet mijn gelukkigste week hier. Op maandag ben ik met paard en al gevallen. Het paard struikelde en rolde om – op mijn been. Het was erg frustrerend om niets te kunnen doen de eerste dagen. Mijn knie is nog dik en ik kan niet rijden, maar ik kan inmiddels wel weer de paarden longeren en Moses dressuur- en springles geven.

Twee dagen na mijn val, kukelde collega Max van een paard. Hij heeft zijn pols gebroken. Of ‘team Weissenfels’ nog naar de wedstrijd op 16 juni gaat, is zeer de vraag. En dat terwijl een speciale supporter uit Nederland komt overgevlogen. Van 15 tot 25 juni komt mijn goede vriendin Claire ons helpen me de paarden. Ik kijk er erg naar uit!

Bij het ministerie van Home Affairs ligt ergens op een bureau een dikke stapel papier, op basis waarvan ik nog 6 maanden hoop te mogen blijven hier. Duimen dus.

Winter

2007-05-26T12:40:00.000+02:00

Na drie weken extra hard werken op de farm, omdat de eigenaren onverwacht lang in Zuid Afrika waren, ben ik nu drie dagen aan het genieten van alle stadse mogelijkheden in Windhoek.

1) Zo kan ik handschoenen en een muts kopen. Plotseling is de winter hier begonnen en vooral 's ochtends vroeg is het ijskoud op de farm. Hopelijk hebben jullie in Nederland nu lekker voorjaarsweer? Natuurlijk doe ik ook minder noodzakelijke boodschappen zoals leuke armbanden en lekker eten.

2) Ik heb de gelegenheid alle commentaren en mailtjes te lezen met leuk en minder leuk nieuws uit Nederland. Dank voor alle berichtjes en houdt me op de hoogte.

3) Ik kan foto's opladen op het web. De laatste serie is te vinden op: http://www.mijnalbum.nl/Album=DJYZPUOX

4) Tot slot kan ik jullie de laatste paardennieuwtjes melden. Ik heb op een stuk vlakke en zachte aarde een hindernissenparcours aangelegd. Met verschillende paarden heb ik gesprongen. Dat is fantastisch om te doen! Ik heb Max en Moses springles gegeven en ook zij vinden het geweldig.
Op 16 juni gaan Max (op Gulliver), Moses (op Isa) en ik (op Daydream) een endurance-wedstrijd rijden. We moeten dan 30 km zo snel mogelijk afleggen. We zijn hard aan het trainen om de paarden en onszelf in goede conditie te krijgen.

Paarden verkocht

2007-05-16T08:27:00.001+02:00

Op de paardenstoeterij draait alles wat je doet –fokken, verzorgen, zadelmak maken, trainen- uiteindelijk om het verkopen van de paarden. Zo komt er geld in het laadje. Afgelopen weken hebben we geode zaken gedaan: we hebben acht paarden verkocht. Arabier Li gaat naar een meneer uit Zuid Afrika, die endurance-racen doet. Penotti gaat toeristentrails rijden in Damaraland. Vijf hele braven zijn naar het uiterste noordoosten van het land (Katima Mulilo) vervoerd, om daar met weeskinderen lol te gaan maken. En tenslotte mijn favouriet Orion is verkocht aan een moedig klein meisje in Walvisbaai, die onlangs haar moeder verloren heeft.
Het is wel jammer dat ze weg zijn/ gaan. In drie maanden raak je gehecht aan de paarden waar je dagelijks mee omgaat. Tegelijk is het fijn dat ze een goed huis hebben gevonden, waar ze elke dag aandacht zullen krijgen
Ik heb nu een paar nieuwe paarden te trainen: drie arbieren en een deserthorse, die allemaal erg nerveus zijn. Wat dat voor mijn eigen gemoedstoestand gaat betekenen, weet ik nog niet.

Stof

2007-05-07T09:35:00.000+02:00

Als je de stukjes op mijn weblog leest lijkt het misschien alsof alles hier leuk is, maar ieder paradijs heeft zijn vuilnisbelt. Een paar nadelen: alle struiken hebben hier doornen, ieder stukje grond is bezaaid met stenen, kuifpapagaaien weigeren stil te zitten voor een foto, voor een warme douche moet je eerst een vuurtje stoken, auto’s komen in botsing met kudu’s, personeel maakt de kleine kas wel heel grondig ‘schoon’, paarden mest moet worden opgeruimd, ondergoed gewassen en zadels ingevet.

Ook een minder leuk aspect van Namibië hangt continu in de lucht; namelijk stof! Ik ben blij dat ik mijn lenzen heb thuisgelaten. Alles wat net is schoongemaakt of aangeveegd is binnen de kortste keren weer voorzien van een laag stof. Laat je je paard aan de longe (lange lijn) galopperen, dan kun je na een paar rondjes niets meer zien. Je hoeft dus niet eens van het paard te vallen om in het stof te bijten.

Niet zo gek dus dat iedereen hier begint te jubelen wanneer het regent. Heel even is het dan minder stoffig. Op de boerderij draait alles om water; zonder regen geen gras en water voor de koeien en paarden. Het eerste dat buren hier uitwisselen aan nieuws is het aantal mm water dat op de farm gevallen is. Pas daarna wordt naar familie en andere zaken geïnformeerd. Zo afhankelijk zijn van -en leven met- de natuur geeft een nieuw perspectief, of te wel: STOF tot nadenken.

3 maanden erbij

2007-04-12T12:10:00.000+02:00

Het was niet makkelijk, maar ik heb verlening van mijn toeristenvisum gekregen. Ik mag nu in ieder geval blijven tot 29 juli. In eerste instantie wilde ze me niet nog drie maanden geven, maar zo snel komen ze niet van me af. Ik ben langs beveiligingsmensen geslopen, heb alle verdiepingen van het ministerie van home affairs gezien, ben uitgebreid ondervraagd en tot mijn schaamte heb ik uiteindelijk zelfs tranen in de strijd gegooid tegen over de hoge chef.

Later vandaag post ik misschien meer, maar ik moet nu gordijnen gaan kopen met Rosi.

Bezoek

2007-04-03T12:20:00.000+02:00

Hoog bezoek uit Nederland! Mijn zus Mirjam en haar vriend Guus brengen een deel van hun vakantie met mij door. Ze hebben vanaf het bakkie een deel van de farm bekeken en ze hebben paardgereden. Guus voor het eerst van zijn leven, maar hij is een natuurtalent. Het bewijs staat op hun videocamera (zet je het filmpje snel op you-tube, Guus?).

Nu zijn we twee dagen in Swakopmund, waar we onder andere geheel natuurlijk en ontspannen op het strand lagen, getuige onderstaande foto.

Meer foto's, ook van Mirjam en Guus, vind je onder de nieuw toegevoegde links 'Foto's Namibie 2 en 3' . Op de Weissenfels website staan foto's van mij te paard onder ' horses for sale'.

Paardenshow

2007-03-23T14:11:00.000+01:00

Mijn twee Duitse paardenvriendinnen van het eerste uur, Nadine en Johanna, zijn helaas beide terug naar huis. Ter afscheid hebben we op de laatste dag van hun verblijf een optreden voor iedereen op de farm gedaan. In de show traden 'The Fabulous Four' op: Zana Taree, Lee, Yamani en Orion. En wij bereden hen.

Het was erg leuk om te doen. Vooral tijdens het oefenen hebben we veel gelachen. 'Mijn' Orion vindt bestuurd worden nog steeds best lastig en botste af en toe frontaal op de anderen. Tijdens de show gedoeg hij zich voorbeeldig.

Nog een leuk paardennieuwtje: we hebben een racebaan aangelegd en 'mijn' Daydream is de snelste van allemaal.

What seg du?

2007-03-19T13:46:00.000+01:00

Net als in heel Namibie worden op de boerderij (mm, farm klinkt toch beter) vele talen gesproken. Het personeel spreekt Ovambo en Nama. Het is onmogelijk om al die leuke klikjes te leren als je er niet mee bent groot gebracht, maar gelukkig spreken ze als tweede taal Afrikaans. Ik kan steeds beter communiceren in het Afrikaans. Het is een leuke taal om te leren. Veel woorden zijn het zelfde als in het Nederlands, maar de uitspraak en bijvoorbeeld de vervoegingen van werkwoorden zijn wat anders.

De eigenaren spreken Engels en Afrikaans en een van hun heeft Duits als moedertaal. Met mijn Duitse paardenvriendinnen spreek ik meestal Engels, omdat mijn Duits heel slecht is; dat wordt het volgende taalproject. Dan zijn er natuurlijk nog gasten, vaak Duitsers, maar deze week bijvoorbeeld ook Fransen en Argentijnen.
Tijdens gesprekken wordt continu gewisseld van taal, soms ook midden in een zin. In het begin moest ik goed opletten, maar nu merk ik het vaak niet eens meer.

Plaatjes

2007-03-07T14:18:00.000+01:00

Vandaag ben ik een Swakopmund. We maken een drie-daags uitstapje naar de kust. Vanmorgen hebben we een bootocht gemaakt vanuit Walvisbaai. We zagen oa zeehonden, pelikanen, flamingo's en dolfijnen.

Ik heb nog maar een paar minuten internet, dus ik schrijf vandaag niet veel, maar ik plaats nog snel een link naar een heleboel foto's. Hoe was de uitdrukking ook alweer: een plaatje zegt meer dan 100 woorden? (NB Voor mensen met een langzame verbinding: de eerste tien foto's zijn wat groot, daarna gaat het sneller.)

http://www.mijnalbum.nl/Album=ICBRYEXB

Windhoek

2007-02-16T09:13:00.001+01:00

Even een ochtend in Windhoek, dus ik zit achter de computer. Windhoek is eigenlijk een gehucht van niets, maar na tweeenhalve week op de farm is het een magische plaatsgeworden: internet, cappucino, ijs, kledingzaken, supermarkten.

Het werken met de paarden is erg leuk. Je merkt nu al vooruitgang. Mijn favouriet is Orion. Hij is een echte Nooitgedachterhorse, vier jaar jong en heeft net geleerd iemand op zijn rug te dragen. Ik ben dus nu hem aan te leren te luisteren naar mijn aanwijzingen: sturen, harder, stoppen, end. Hij vindt het allemaal leuk en is nergens bang voor.

Alles goed!

2007-02-05T14:03:00.000+01:00

Helaas kan Nicolette niet internetten op de farm. Vandaar dat deze post via fax en zusje zijn weg vindt naar haar weblog:
Alles is goed hier! Het landschap is eindeloos mooi (letterlijk), de paarden en mensen zijn aardig, het guesthouse is leuk en het eten heerlijk. Alleen de onduidelijkheid over de verblijfsvergunning blijft voorlopig nog.
Ik werk elke dag met 5 paarden. Het is hard werken (in de hitte) maar ook erg leuk! Er zijn momenteel ook twee Duitse meisjes (‘paardenvrijwilligers’) en dat is erg gezellig.
Veel groetjes & liefs allemaal!!! Nicolette

Afscheid

2007-01-29T11:38:00.000+01:00

De afgelopen dagen stonden in het teken van afscheid nemen. Raar hoor, het idee dat je vrienden en familie een jaar niet zal zien. Ik hoop dat iedereen mij een beetje op de hoogte houdt over hun verwikkelingen. Zaterdagavond heb ik mijn laatste avond in Amsterdam in de kroeg doorgebracht. (Foto's van zaterdag staan op deze link).

Ook qua eten heb ik afscheid genomen. Ik heb dit weekend speculaas, boerenkool, hopjesvla, indische reistafel en natuurlijk veel dropjes op. Nu op naar de Namibische braai.

Wat wel leuk is van het afscheid nemen, is om te merken dat iedereen met je meeleeft. Heel erg bedankt voor alle lieve woorden, mailtjes, kaartjes, sms-jes, telefoontjes!

Inpakken met Twist

2007-01-22T23:50:00.000+01:00

Vandaag veel dozen ingepakt met 'hulp' van Twist.

Voor wie hem nog niet kent: Twist is de kat van mijn bovenbuurvrouw, die graag overal bij is. Hij beschouwt het hele huis, inclusief mijn etage, tot zijn territorium. Wanneer Anouk en Floris op mijn huis passen en hun twee katten meenemen, zal dat nog lastig worden voor hem.

oefenen in Loon op Zand

2007-01-15T22:19:00.000+01:00

Afgelopen weekend ben ik met Muriel gaan oefenen voor Namibie: een weekendje paardrijden in de Loonse en Drunse duinen. We hadden lieve paarden, leuke begeleiding en geweldig weer. Zondag kwam een hele groep van de Hollandsche Manege rijden. Ik was zeer vereerd dat de rit Nicolette Memorial Farewell Tour was gedoopt.

Deze laatste weken thuis ben ik druk aan het uitzoeken, opruimen en inkopen. En daarnaast natuurlijk nog veel gezellige afspraken met vrienden en familie. Het vertrek komt nu echt snel dichterbij: als alles goed gaat, zit ik over exact twee weken om deze tijd in het vliegtuig.

Tot slot, speciaal voor degene die misschien een beetje jaloers zijn op mijn reis, Nederland heeft ook mooie zanduinen, zoals je op onderstaande foto kan zien.

mijn weblog

2007-01-07T12:11:00.000+01:00

Nog drie weken en ik vertrek naar Namibië om een jaar lang op een paardenstoeterij te gaan werken. Ik heb er erg veel zin in, maar ik vind het ook heel spannend. Zullen de mensen aardig zijn, hoe zal het paardrijden bevallen, ga ik thuis missen?

Ik ga mijn best doen af en toe wat van mijn avonturen te laten horen via dit weblog, maar of ik daadwerkelijk veel zal kunnen posten in Namibië weet ik nog niet.

Een andere mogelijkheid om met mij in contact te blijven is (lekker ouderwets) brieven schrijven. Ik beloof dat ik altijd terugschrijft. Bedenk wel dat een brief er twee weken over doet. Het adres: Weissenfels, PO box 2907, Windhoek, Namibia.

bad girls

2007-01-03T09:52:00.000+01:00

Deze leuke kaart kreeg ik van Ronald en Bregje.